De warafiki zijn weer thuis

Het is zover, de Warafiki van Maendeleo zijn weer thuis.

Het waren 16 beklijvende, hartverwarmende, ongelofelijke dagen met elke dag een nieuwe belevenis en levenles die we leerden van onze Afrikaanse vrienden.

Het afscheid daar was emotioneel, we hebben elk een stukje van ons hart daar achtergelaten...

Nu even tijd nemen om alles een plekje te geven.

Noteer alvast zondag 20 oktober (Gent) of woensdag 6/11 (Limburg) in jullie agenda, dan laten we jullie uitgebreid meegenieten van onze verhalen op de getuigenisavond!

laatste avond in Maendeleo (jip het was al donker na al dat gefeest...)

foto de volgende morgen met een deel van onze Warafiki wa Maendeleo

blij weerzien in Zaventem

Terugreis - Bujumbura - Belgium here we come !

Bericht per WhatsApp ontvangen van Annelies: "We zijn goed toegekomen in Ceprodilec (logement in Bujumbura). Kan je dit op de blog zetten, want de laptop hebben we, zoals afgesproken, achtergelaten bij David."
Via Pacis (onze man in Bujumbura) kreeg ik confirmatie van het feit dat ze er allemaal goed uitzien (moe maar voldaan). Aan de foto's te zien hebben sommigen, naast de laptop, waarschijnlijk ook wel een en ander achtergelaten... behalve hun Warifiki di Maendeleo T-shirt. Die zal wellicht zondag moeten losgeweekt worden in een heet en zalig bad...
Hij zond ook volgende twee foto's door van aan de Cercle Nautique. Met een beetje geluk spotten ze daar nog een Nijlpaard. Die komen daar bij valavond dikwijls aan land.

Van het reisbureau kreeg ik bevestiging van de vluchten en dat ze morgen al om 12u20 op de luchthaven in Bujumbura verwacht worden om in te checken.
Et voilà: het zit er weer bijna op. Zondagochtend kunnen jullie jullie dierbaren weer in de armen sluiten. Eén waarschuwing: de komende weken géééééén rijst met bruine bonen ! En naar verluidt zullen morgen aardig wat moeders een fricandon bakken... :-).
Frank Deboosere heeft trouwens bevestigd dat de Warafiki tropische warmte meebrengen in hun koffers. Het mag nog een hele zomer lang duren !  ;-)
Hartelijke groet,
Het Fracarita Belgium Team

Warafiki wa maendeleo

Niet te geloven, vandaag was onze laatste dag in Maendeleo. Wat is de tijd voorbij gevlogen!

We brachten deze morgen een bezoek aan een middelbare school, St James. Het was de moeite om de lessen mee te volgen en te zien hoe hoog het niveau was. Ze leerden in chemie, wiskunde, ... dezelfde dingen als ons hier in België.

Deze middag gingen we kijken naar een voetbalmatch tussen twee teams van de secundaire school. Het eindigde met penalty’s, spannend! De vreugdedansen van de winnaars waren een plezier om naar te kijken 😊 .

We waagden ons ook aan een partijtje netbal tegen een heel sterk vrouwenteam, gelukkig hielden ze zich tegen ons een beetje in!

Eenmaal terug in Maendeleo was er een groot afscheidsfeest. We werden een beetje overrompeld door de grote hoeveelheid mensen, de luide muziek, de geit die door de gewonnen voetbalploeg in de lucht werd gestoken... Alweer een nieuwe ervaring rijker, en dat op de laatste dag!

We namen daarna ook afscheid met de scouties, dat werd een heel emotioneel moment. Tranen rolden rijkelijk, warme knuffels werden uitgedeeld, we deden voor de laatste keer het spelletje ‘I have the ball’ (voor de nieuwsgierigen, dat zal te zien zijn op de getuigenisavond 😊 ).

Daarna aten we spaghetti met onze vrienden van Maendeleo, mmmm.

Nu we het over eten hebben: hier komt het lijstje waar ze toch al een tijdje over bezig zijn (en ook al een heel aantal keer veranderd is). Hier komt de verlanglijst voor het eten op zondag:

Marie: pizza hawai

Iris: patatjes in de oven

Fee: pannenkoeken

Anna: (wortel)puree met hespenrolletjes en kaassaus

Annelies: kroketjes en kip van het kippenkraam

Fien: SURPRISE ME

Lien: lasagne

Karel: puree, appelmoes en vleesbrood

Krist: alles is ok olé

Yenthé: wortelpuree met gehaktbrood

Ondertussen zijn we hier aan ’t genieten van de laatste avond: er wordt gelachen, gepraat, er worden spelletjes gespeeld, ...

We zullen de zakdoeken weer mogen bovenhalen morgen...

Kwaheri!

Annelies en Krist

PS: morgen zullen we niet veel kunnen schrijven, enkel een kort berichtje vanuit Bujumbura waar we in de late namiddag zullen aankomen. We zien jullie zondag heel vroeg in de luchthaven! TOT DAN!

Bangwe en bezoek aan de scouties

Mambo,

Als voorlaatste dag hebben we Bangwe bezocht.  Dat is een centrum voor kinderen (tot en met 18 jaar) met een mentale beperking. Na een uitleg over het centrum zelf, hebben we de school waar de kinderen met een beperking lesvolgen bezocht. Ze volgen les in een klas van 20 leerlingen van 9 tot 14 jaar. Daarna hebben we gespeeld met de kinderen. We hebben gedanst, getekend, spelletjes gespeeld. Voor het avondmaal is de groep verdeeld in groepjes per twee die meegingen met een scoutie. Dit was voor iedereen een andere unieke ervaring. Het was een verrijking om hun huis te zien en om te zien hoe ze kookten (met houtskool). Ook de hele familie was aanwezig (en kinderen uit de buurt die de muzungu willen zien). Supertof om dit mee te maken, zeker nu we de scouties al zo goed kennen. Annelies en Krist gingen eten bij de familie van David, de chief of the scouts.

Poa!

Marie en Anna

Sportievelingen, dat zijn wij

Vandaag kwamen we terug van Marumba. Weer thuis!
Het was een heel fijn weerzien met de jongeren van Maendeleo. Ze waren heel benieuwd naar hoe onze trip naar 'het platteland' geweest was.
Na wat bekomen en spelen van spelletjes (pijkezot, regenwormen, junglespeed en vier op een rij zijn hier toppers :-) ) gingen we kijken naar een basketbalmatch van het Lake Side basket team. Bij nader inzien zijn we blij dat we toch zelf niet meespeelden, want het ging er fel aan toe. Stan, bedankt voor je shirtjes!!
Daarna werden we uitgenodigd bij Broeder Chrysantus, de regionaal overste van alle broeders van Liefde in Tanzania. Terug een warme, inspirende man die heel veel mooie woorden voor ons had.
We aten er frietjes, en spaghetti! Een feestmaal waar we heel erg van gesmuld hebben...
Ons dagelijks reflectierondje brengt toch heel wat naar boven, fijn dat we alles met elkaar kunnen delen.

Annelies en Krist

Marumba part two

Onze eerste (koude) nacht in Marumba zit erop. Door ons stevig ontbijt waren we helemaal klaar om in het veld te gaan werken. Dit was op een bananenplantage. Onze taak was om de bananenplanten te bemesten met behulp van emmers met mest van de boerderij. Nadat we onze taak hadden volbracht, genoten velen van een dutje. Na ons middagmaal was het weer tijd voor iets actief. Op ons programma stond een volleybalwedstrijd die we samen met enkele patiënten en personeel van het psychiatrisch ziekenhuis speelden. Natuurlijk kon een gezellige wandeling door de Afrikaanse natuur niet ontbreken. Wat ons het meeste bijbleef vandaag was de hemelsmooie zonsondergang. Deze bewonderden we op de top  van een heuvel, die we bereikten doormiddel van een rit met de jeep.

Het was een mooie afsluiter van de avond!

We hebben het hier naar ons zin in Marumba.

Iris en Lien

Ps: sorry voor de vertraging, maar gisterenavond was er geen internetverbinding. Ondertussen zijn we alweer thuis in Maendeleo, na een vlotte weg!

we zijn in Marumba (en we hebben bereik :-) )!!

Vandaag zijn we heel vroeg moeten opstaan om de misviering bij te wonen in Kigoma. De mis was buiten aangezien de kerk verbouwd wordt. 2,5 uur lang werd er gezongen en gebeden. Een unieke ervaring. Na de mis vertrokken we met een krap busje naar Marumba. Het was een korte maar hevige rit vol putten.

Toen we aankwamen installeerden we ons in de kamer en daarna zijn we er direct ingevlogen. We bezochten het psychiatrisch centrum van broeder Marc. Heel wat zaken om te vergelijken met de psychiatrie die we in België bezochten. We hoorden heel wat stevige verhalen van broeder Marc. Dan maakten we een wandeling door het dorp (wat een prachtig uitizcht in de vallei!) en bezochten we de markt. Na een lange dag kruipen we vandaag vroeg in ons bedje, zodat we er morgen weer tegen aan kunnen.

Kusjes Yenthé en Fien

vertrek naar Marumba

Mambo ouders en volgers!

Even een woordje van Annelies en Krist. Jullie jongeren doen het hier fantastisch! Ze zijn al halve Afrikanen ondertussen, en hebben al heel wat mooie levenslessen ondervonden: wachten (laaaaaang wachten 😊 ), zorg dragen voor elkaar, inventief en creatief zijn, doorzetten, ... Hun Engels (en Swahili) gaat hier heel vlotjes, aan tafel in Maendeleo wordt er door niemand een seconde gezwegen. We zien hier heel mooie en warme contacten met de mensen!

Deze morgen hebben we 2,5 uur in de mis gezeten, met veel ambiance, muziek en gezang. We beseften daarna dat het hier precies makkelijker gaat dan in België.

We willen even laten weten dat we straks vertrekken naar de Vlaamse Br. Marc in Marumba (meer in het binnenland). Mogelijks is er daar geen internetverbinding, dus wees zeker niet ongerust als je even niets hoort op de blog. Dinsdagmiddag zijn we hier terug ‘thuis’ in Maendeleo, en volgt er een uitgebreid verslag!

Stiekem dromen ze ook al een beetje over wat ze willen eten als ze terug zijn in België, maar dat lijstje houden we voor later...

We vinden het bijzonder fijn om hier te zijn, samen met jullie jongeren!

Kwaheri!

Annelies en Krist

Ps: voor ons thuisfront (lees: vooral voor onze kindjes) zit er ook een fotooke bij :-)

Rumonge, de vice president and making bricks

We zitten hier al klaar in onze stoelen voor de Bungalow die straks als een knal van start kan gaan maar eerst kijken we nog even terug naar de gebeurtenissen van vandaag.  

Om te beginnen in de ochtend zijn we als sardientjes in de Dala-Dala door de straten geraasd op weg naar het doven centrum, een langdurig project lopende sinds 2012 en zeker niet de eerste keer bezocht door Belgen. Het gaf ons wel een beetje een dubbel gevoel om door de workshops te lopen en spullen te bewonderen die amper verkocht geraken. Een mooi initiatief maar helaas tot nu toe niet zo succesvol. Natuurlijk hebben we om hen te steunen enkele zelfgemaakte tassen gekocht van de vrouwen om daarna verder te verkopen op de fund raising. (ZEKER KOMEN 😉)

We kregen onverwacht bezoek langs de straat want een lange toeterende stoet kwam voorbij gezoeft met de eerste minister van Tanzania in een jeep. Alle mensen kwamen kijken in de hoop toch een glimp te krijgen van hun idool.

Na al de heisa zijn we doorgestapt naar het kamp van de scouts. Nee niet een zomerkamp met waterballonnen en zonecrème maar eerder met mallen en klei voor bakstenen te vormen. Nou, de Bob de bouwer in ons kwam te boven en al snel zaten we met onze handen in de modder te wroeten. Vele rijen bakstenen later konden we toch tevreden neer kijken op al het harde werk van die dag. Niet mis zo in de gloeiende Afrikaanse zon.

Natuurlijk was het ook tijd voor ons mega fantastische favoriete eten; rijst met bonen.

Nommie we kunnen er niet genoeg van krijgen.

Na een vol buikje en een schoot vol afwaswater hebben we enkele toneeltjes voorbereid met de scouts. De moeite waard zou ik zeggen.

Nu is het zeker wel tijd om onze feestkleren uit de koffer te gooien. Maar dat zijn verhalen voor morgen.

Besos, Iris en Fee

pole pole

Vandaag was een dagje voor ons alleen. We begonnnen de dag met een grote aankoop van souvenirs (ja mama en papa ook voor jullie). Daarna gingen we stofjes kiezen voor het kleedje dat ze hier voor ons zullen maken (voor Krist en Karel houden we het bij een hemdje). Na een grote hoeveelheid keuzestress gingen we fruit kopen. Erna trokken we snel onze zwemkleren aan en vertrokken we richting het Tanganyika meer. Daar stond de boot op ons te wachten. Na een woelige boottrip stopten we bij een klein strandje. Daar gingen we zwemmen ( en zonnen 😊), sommige van ons hadden het briljante idee om te gaan snorkelen, er waren veel vissen te zien. We genoten van de tijd voor ons zelf en daarna keerden we terug huiswaarts met een nog woeligere boottrip. Eens 1 dagje plezier en fun deed deugd! Morgen vliegen we er weer in met het programma.

We deden met de groep ook een evaluatie over het deel van de inleefreis tot nu toe:

-          Wat hebben we al geleerd over Afrika?

-          Hebben we ons altijd respectvol gedragen?

-          Waren genoeg voorbereid op deze reis? Welke verwachtingen zijn wel/niet ingelost?

We stelden met de groep ook actiepunten op, we zijn helemaal klaar om er voor te gaan!

Kisses Lien en Fien

Kigoma training college and the girlsgroup

Vandaag was een rustige maar interessante dag.

Onze dag begon toen we deze voormiddag het Kigoma Training College bezochten. Dit is een Hogeschool waar jongeren van Mandaeleo kunnen studeren via het studiefonds van de Broeders Van Liefde. We werden ontvangen door de directeur die ons een woordje uitleg gaf over de school (het ontstaan, soorten studies, partners...). Daarna kregen we een rondleiding doorheen de school. Zo konden we zien hoe de school er hier uitziet en konden we verschillen en gelijkenisen opmerken.
Enkele verschillen:

-          Alle lessen zijn in het Engels.

-          De schoolkalender is anders (ze studeren af in augustus).

-          Er worden leerlingen gesteund dankzij het studie fonds van Maendeleo.

Enkele gelijkenissen

-          Klassen zijn gemengd.

-          Ze hebben stages, examens, eindwerken.

-          Er wordt samengewerkt met andere scholen (waaronder Arteveldehogeschool).

Ook konden we nog vragen stellen aan enkele studenden die via het fonds gesteund worden
(weetje: een schooljaar hier kost 600 euro per leerling: inschrijvingsgeld, boeken, uniform, ...)

Ook in de namiddag was het tijd voor een activiteit. Samen met de meisjesgroep van Mandaeleo hebben we gebatikt.
in plaats van verf werd er een chemisch mengsel gebruikt om het doek mee in te wrijven.
Het resultaat was prachtig. Het proces verliep op Afrikaanse wijze (heel traag 😉: polé polé).
Terwijl we aan het wachten waren leerden we de mensen de bottleflip, super grappig! We dansten ook samen met hen (al even oefenen voor de bungalow), ze hebben enorm veel lol met onze Vlaamse dansmoves!

Zoals je wel kan lezen was het een kei toffe dag!

We kijken uit naar meer!!

-Karel en Iris

djambo!

Djambo!

Vandaag hebben de Warafiki en de scouts Mwocachi bezocht,  een weeshuis in Kigoma waar er ongeveer 72 kinderen leven en maar 8 werknemers werken. Nadat we een rondleiding gekregen hebben door de verantwoordelijke, hebben we speelgoed aan de kinderen gegeven zoals potloden, voetballen, puzzels en kleurboeken. We hebben ze leren puzzels op te lossen, loombandjes maken en een hinkelparcours af te leggen. Tijdens de rondleiding zagen we hoe weinig middelen ze hebben. Niet alle kinderen hebben malarianetten, dekbedden, persoonlijke spullen en ze krijgen ook niet allemaal voldoende eten.

Om de dag af te sluiten hebben we een frisse duik genomen in het Tanganyika meer. We genoten er samen van het fantastische uitzicht (we laten jullie meegenieten op de foto)!

Kwaheri,

Marie en Anna

cooking for te sick

Djambo!

Vandaag maar een kort berichtje...
We gingen samen met de scouts en jongeren van Maendeleo op pad om te koken voor de zieken en mensen met lepra in Cylabu. De tocht bracht ons eerst naar de markt, waar we vlees, rijst en groenten kochten. Dat was al een hele belevenis!
Eens aangekomen zagen we hoe de scoutsers meteen vuur maakten en begonnen met koken. We hielpen zo goed we konden. Toen het na een paar uurtjes klaar was, konden we het uitdelen aan de zieken uit de buurt. Best heftig, maar een mooi moment.
De avondwandeling terug langs het Tanganikameer was practhtig bij de zonsondergang.
Morgen meer nieuws!!!

PS: soms worden er de dag erna nog foto's opgezet op de vorige dagen, op de momenten dat er internet is. Dus kijk gerust nog even terug :-)