Dinsdag 31 juli: naar Kigoma

Vanmorgen vroeg opgestaan om de laatste dingen in onze valiezen te proppen en ze met man en macht toe te krijgen. Na al dat zwoegen nog een heerlijk ontbijtje en dan zoals gewoonlijk even wachten op de busjes. De valiezen werden snel ingeladen in de busjes met behulp van de vriendelijke Afrikanen. En dan hup, met z’n allen het busje in. We konden beginnen aan onze langverwachte tocht richting Tanzania!

We genoten van het prachtige uitzicht, de kindjes die het busje probeerden achterna te lopen en iedereen die ons stomverbaasd nakeek. Je kon wel merken dat hier niet veel blanken passeren ! De tocht was gezellig maar wel vermoeiend want het duurde echt wel lang voor we nog eens de bus uit konden. We waren dan ook dolgelukkig dat we bij de eerste post even konden praten en spelen met de plaatselijke kindjes. Toen eindelijk alles in orde was met onze paspoorten konden we de tocht verderzetten. Twee controleposten later waren we eindelijk in Tanzania! Op het eerste zicht was het niet te vergelijken met Bujumbura maar dit kwam misschien ook door dat we nu links van de baan moesten rijden.

Om vier uur kwamen we eindelijk aan op onze eindbestemming, het Maendeleo Jeugdcentrum. Daar maakten we snel even kennis met de leider van de Scouts en met de koffers werden we al weer geholpen door een paar enthousiaste bewoners van het centrum. Even later werden we naar onze kamer geleid, wat toch wel even schrikken was! Na onze valiezen uitgepakt te hebben, begonnen we met het herverdelen van al het speelgoed en ander materiaal dat we meegebracht hadden. Straks zullen we kunnen proeven van onze eerste echte Afrikaanse maaltijd…

Groetjes van iedereen hier!

Florien & Amelie

Maandag 30 juli: onze eerste dag in Bujumbura

Na een goed gevuld ontbijt herhaalden we de afspraken en na de laatste voorbereidingen kon ons avontuur nu écht kan beginnen. Om in Afrikaanse stijl te beginnen, duurde het een hele tijd voor we waren aangekomen aan het Tanganyikameer. We vonden al snel een gezellig restaurantje,  gebouwd boven het wilde meer. We aten onze laatste heerlijke maaltijd met op de achtergrond het geluid van de wilde golven. Toen we van het restaurantje weggingen, sprak een jongen ons meteen aan. Hij vroeg of we wilden zingen, toen we dit hadden geweigerd, zong hij een lied voor ons. Niet zomaar 5 lijntjes maar het volledig lied. Daarna nam hij ons mee naar zijn vrienden. Zonder twijfelen gingen we mee, totdat we plots een camera zagen. Was dit misschien een beetje opgezet spel? De plaatselijke koorzangers wilden ons mee in hun videoclip. Onze handen werden direct beetgenomen en we deden spontaan mee. Iedereen glunderde van het plezier. Het debuut van de inleefreizigers als filmsterren is een feit!!! Na enkele opnames konden we uiteindelijk toch nog een duik nemen in de wilde golven. Het was erg verfrissend.

Het drukke verkeer bracht ons naar het psychiatrisch centrum ‘CNPK’. Daar kregen we een rondleiding over het gehele domein. Er was zelfs een plaatselijke kerk waar alle bewoners van de buurt naar toe kunnen. Het was eventjes wennen aan de sfeer die daar hing. De vrouwen klampten ons aan en de mannen waren overenthousiast. We zagen de realiteit, niets werd achtergehouden voor ons, het was allemaal erg boeiend.

Bij de terugkeer namen we vlug wat fruit en brood mee, om te nuttigen in het hotel. We maakten er een gezellig moment van om een reflectiemoment te houden en al de eerste foto’s te bekijken. Het werd nog gezelliger toen de stroom uitviel. Maar dat werd al snel opgelost. Het laatste avontuur van onze eerste geslaagde dag. 

Emma en Jolien

Aangekomen in Afrika!

Onze delegatie is goed aangekomen in Afrika. Zonet ontvingen we te Gent volgend SMS'je van de groep: "Veilig en wel gearriveerd. Ingecheckt. Gaan nu water halen, want het is hier lekker heet. Groetjes."

Tsja, 't mag niet verbazen: Bujumbura (de hoofdstad van Burundi) is inderdaad gekend als de bakoven van de regio... De groep blijft morgen een dagje acclimatiseren in de stad alvorens door te trekken op dinsdag naar Tanzania. Morgenochtend heeft de begeleiding nog wat inhoudelijke workshops voorbereid en worden de afspraken nog eens goed herhaald. 's Namiddags zouden ze even gaan zwemmen om dan in de vooravond het klooster en het ziekenhuis van de lokale Broeders van Liefde te bezoeken. Benieuwd of ze morgen op het net kunnen voor een berichtje, anders krijgen we wellicht een SMS'je dat dan op de blog komt. Als dat niet lukt, dan troosten we ons met de gedachte: geen nieuws is nieuws.

Nieuwe groep Warafiki vertrokken

Deze morgen kwam een nieuwe groep Warafiki samen op de luchthaven van Zaventem. De echte start van een groot avontuur. Zenuwachtige ouders werden gerustgesteld, traantjes weggepinkt en een laatste groepsfoto genomen. Africa here we come!

Naast de eigen bagage had de groep ook 10 extra valiezen en kartons mee met materiaal voor de te bezoeken projecten. De jongeren gaan immers niet op safari, maar twee weken inleven in een jeugdcentrum voor straatkinderen in Tanzania.

Om 10u45 was het toestel naar Bujumbura in de lucht. 't Wordt een lange dag op het vliegtuig, maar daarna is de rust voorbij!
We wensen de groep een goeie reis! Hun belevenissen kunnen we straks volgen op deze blog.

Laatste voorbereiding op de Ouderinfoavond

Meteen na de examens was het verzamelen geblazen te Gent voor de Ouderinfoavond. De laatste afspraken werden gemaakt en de laatste twijfels weggenomen.
De groep is nu volledig klaar voor vertrek en telt zenuwachtig de dagen in ons druilerig regenlandje af!
Op de foto: de begeleiding beantwoordt de laatste vragen & begeleider Alex met zijn zeven engelen!