Na een goed gevuld ontbijt herhaalden we de afspraken en na
de laatste voorbereidingen kon ons avontuur nu écht kan beginnen. Om in
Afrikaanse stijl te beginnen, duurde het een hele tijd voor we waren aangekomen
aan het Tanganyikameer. We vonden al snel een gezellig restaurantje, gebouwd boven het wilde meer. We aten onze
laatste heerlijke maaltijd met op de achtergrond het geluid van de wilde
golven. Toen we van het restaurantje weggingen, sprak een jongen ons meteen
aan. Hij vroeg of we wilden zingen, toen we dit hadden geweigerd, zong hij een
lied voor ons. Niet zomaar 5 lijntjes maar het volledig lied. Daarna nam hij
ons mee naar zijn vrienden. Zonder twijfelen gingen we mee, totdat we plots een
camera zagen. Was dit misschien een beetje opgezet spel? De plaatselijke koorzangers
wilden ons mee in hun videoclip. Onze handen werden direct beetgenomen en we
deden spontaan mee. Iedereen glunderde van het plezier. Het debuut van de
inleefreizigers als filmsterren is een feit!!! Na enkele opnames konden we
uiteindelijk toch nog een duik nemen in de wilde golven. Het was erg
verfrissend.
Het drukke verkeer bracht ons naar het psychiatrisch centrum
‘CNPK’. Daar kregen we een rondleiding over het gehele domein. Er was zelfs een
plaatselijke kerk waar alle bewoners van de buurt naar toe kunnen. Het was eventjes
wennen aan de sfeer die daar hing. De vrouwen klampten ons aan en de mannen
waren overenthousiast. We zagen de realiteit, niets werd achtergehouden voor
ons, het was allemaal erg boeiend.
Bij de terugkeer namen we vlug wat fruit en brood mee, om te
nuttigen in het hotel. We maakten er een gezellig moment van om een
reflectiemoment te houden en al de eerste foto’s te bekijken. Het werd nog
gezelliger toen de stroom uitviel. Maar dat werd al snel opgelost. Het laatste
avontuur van onze eerste geslaagde dag.
Emma en Jolien
