Wat een topweekendje was het weer!
We kwamen aan in Gent rond 11u met de nodige vertraging,
waardoor we wat tijdsnood hadden. We bekeken een deel van het boekje al en
maakten enkele afspraken en bespraken al wat vragen. Rond de middag hadden we
onze tijdsnood al ingehaald en kwam Jan ons wat leren over de verschillen
tussen onze culturen. Na enkele voorbeelden werd ons al snel duidelijk dat we
op de reis niet enkel door onze bril mogen kijken, maar ook door de
Tanzaniaanse. Tijdens de ‘pauze’ speelden we ook nog wat spelletjes om grappige, leuke groepsmomenten te beleven.
Na deze ‘inleiding’ zoals Jan het noemde, kwamen Sandra en
Josua ons nog meer vertellen over de cultuur verschillen en wat algemene
informatie over het land zelf. Ook vragen waarmee we nog zaten konden we dan
gerust stellen aan hen.
Na deze leerrijke gesprekken gingen we allen samen iets eten
in de Sleepstraat te Gent. Een gezellig etentje waarbij we elkaar nog meer
ontdekten en het groepsgevoel enkel beter en beter werd. ’s Avonds ging
iedereen al snel zijn bedje in na deze toch wel vermoeiende dag.
De volgende dag snel ons bedje uit, ontbijten en het laatste
deeltje van de nodige afspraken maken en het overlopen van de reis. Dan kwam
Guido de Geyter ons halen en hij leidde
ons rond op onze verblijfplaats en liet ons ook de psychiatrie zien.
Na zijn interessante uitleg en leuke verhalen kwamen we nog
een patient tegen in de gang. Deze zei vol trots dat hij de nieuwe pianist van
Hooverphonic zou worden. Hij vroeg of we nog even tijd hadden om naar een
liedje van hem te luisteren. Het was prachtig iemand met psychische problemen
te zien die zich zo kon ontplooien in muziek. Iedereen had toen wel al een
kippenvelmomentje en velen hadden ook tranen in de ogen. Hoe iemand zich zo
gelukkig kon voelen, gewoon omdat we eens kwamen luisteren naar hoe prachtig
hij die piano bespeelde, aangrijpend!
We aten nog een croquekske en bespraken het weekend nog
even. We namen afscheid maar niet voor lang! Het zal snel gaan nu en iedereen
kijkt er al naar uit om te vertrekken! Na dit weekend voelt iedereen zich écht
één groep, en dat is voor deze reis een zeer belangrijke opdracht! Stan &
Anneleen, schitterend hoe jullie dit allemaal voor elkaar krijgen!
Lies
Een superleuk weekend
7 uur 23 kwam onze trein aan in Leopoldsburg. Eenmaal onze
zitplaatsen gevonden, kon onze reis van 2,5 uur beginnen. Toen we in Hasselt
‘aanstrandden’, hadden we wat vertraging. Aangekomen op het station Gent-Sint-Pieters
stonden Stan, Karen, Indra en Ruth ons op te wachten, wat een warm onthaal was.
Na onze tramrit zijn we aangekomen op onze verblijfplaats Guislain Campus in
Gent waar Lies en Bauke ons verwelkomden. Toen we in Gent aankwamen, stonden we
wat achter met de planning en zijn we onmiddellijk begonnen.
We zijn begonnen met de powerpoint van Anneleen. Zij heeft
ons uitgelegd waarom de Broeders van Liefde ontwikkelingssamenwerking doen,
maar ook wat bijvoorbeeld NGO betekent. Na deze interessante informatie, hebben
we een spelletje gespeeld. Daarna hebben we onze papieren voor de aanvraag van
de visa in orde gebracht en hebben we onze zelfgemaakte boterhammen gegeten.
Na onze lekkere picknick, is Jan gekomen. Hij heeft ons een
interculturele training gegeven, wat heel leuk en leerrijk was. Een ervaring om
nooit meer te vergeten!
Toen kwam het vieruurtje eraan. We hebben lekkere wafels van
Karen gesmuld en lekkere muffins van Nils gegeten. Nils had een kleine
verrassing voor Anneleen haar verjaardag, namelijk een muffin met een kaarsje. J
Na het vieruurtje zijn Sandra en Joshua bij ons gearriveerd
en zijn ze komen vertellen hoe we kunnen omgaan met de culturele verschillen, aan
de hand van een superleuke quiz. Achteraf zijn er nog hele interessante vragen
gesteld. Dit was ook een leerrijke ervaring om nooit meer te vergeten!
Na hun bezoek, zijn we vertrokken naar de Sleepstraat. Daar
hebben we allemaal superlekkere Turkse gerechten gegeten. Het was een gezellige
avond!
Dag twee: Na het ontbijt hebben we nog enkele afspraken
gemaakt, enkele datums afgesproken, nagedacht over welke spullen we mee konden
nemen, wat we gaan doen op de bungalow…
Om 11 uur kwam Guido ons halen voor een rondleiding door het
psychiatrisch centrum. Hij liet ons kennismaken met de geestelijke
gezondheidszorg. Tijdens de rondleiding hebben we ook met enkele patiënten
gesproken, wat een hele ervaring was. Als afsluiter van de rondleiding speelde
Kristof, die in de psychiatrie verblijft, een mooi en emotioneel stukje muziek.
Zo mooi…
Als afsluiter van het weekend aten we gezellig met ons allen
lekkere croque-monsieurs in de mooie tuin. En toen was het weer tijd om
huiswaarts te keren, wat ook een super grappige en lange rit werd.
Het is echt een hele toffe groep en daarom wil ik iedereen
bedanken voor het superleuke weekend! Ook de mensen die mee gewerkt hebben, wil
ik bedanken voor hun aangrijpende en leerrijke ervaringen!
Emily
