Aangekomen in Kigoma

We kregen zonet per SMS een berichtje uit Afrika:
Geen internet en ook GSM-verbinding is moeilijk. Vandaar late bericht. Gisteren na lange en warme rit aangekomen in Kigoma en hartelijk ontvangen in Maendeleo.

Alles OK dus met de groep. Benieuwd of we later nog extra nieuws krijgen.

Tweede bericht uit Bujumbura

Het bezoek aan het CNPK (psychiatrisch centrum van de Broeders van Liefde in Bujumbura) was beklijvend. Daarna nagepraat bij lekker tropisch fruit met de broeders op het terras van het klooster. Na het zwemmen op "Saga Plage" (Tanganikameer - zie foto onderaan dit bericht) heerlijke brochette met banaan als avondeten en een diepgaand gesprek met broeder Hippolyte.

Groeten van de Warafiki !

Morgen staat dus de trip naar Kigoma (Tanzania) op het programma - zie kaartje van gisteren. Wellicht krijgen we morgenavond een nieuw bericht.

Aangekomen in Bujumbura

De inleefreizigers zijn goed aangekomen in Afrika. Zonet (22:16) ontvingen we volgend SMS'je van de groep: "Goede vlucht gehad. Spannend ritje naar het hotel. Iedereen enthousiast. GSM (Belgische SIM-kaart) werkt hier niet."

Dat wordt voor onze SMS-ende jeugd dus afkikken… Kou zullen ze er echter niet lijden vannacht. Bujumbura ligt namelijk in de laagvlakte van Burundi die paalt aan het Tanganikameer en het is er doorgaans tropisch warm met een redelijk hoge vochtigheidsgraad. De groep blijft morgen een dagje acclimatiseren in deze stad alvorens op dinsdag naar Kigoma in Tanzania door te reizen (zuidwaarts op de weg langsheen het lang uitgestrekte meer).

Voor morgenochtend heeft de begeleiding nog wat inhoudelijke workshops voorbereid en worden de afspraken nog eens goed herhaald. 's Namiddags zouden ze even gaan zwemmen (of nijlpaarden spotten) om dan in de vooravond het klooster en het psychiatrisch ziekenhuis van de Burundese Broeders van Liefde te bezoeken (www.cnpk.info). Benieuwd of ze morgen op het net kunnen voor een berichtje, anders krijgen we wellicht een SMS'je dat dan op de blog komt. Als dat niet lukt, dan troosten we ons met de gedachte: geen nieuws is goed nieuws.

Een nieuwe groep Warafiki vertrokken!

Deze morgen kwam een nieuwe groep Warafiki samen op de luchthaven van Zaventem. De echte start van een groot avontuur: een inleefreis naar het Maendeleo Jeugdcentrum voor straatkinderen in Kigoma. Zenuwachtige ouders werden gerustgesteld, traantjes weggepinkt en een laatste groepsfoto genomen. Africa here we come!

Naast de eigen bagage had de groep ook 13 extra valiezen en kartons mee met materiaal voor de te bezoeken projecten. De jongeren gaan immers niet op safari, maar twee weken inleven in de projecten van de Broeders van Liefde in Afrika.

Om 10u50 was het toestel naar Bujumbura in de lucht. 't Wordt een lange dag op het vliegtuig, maar daarna is de rust voorbij!

We wensen de groep een goeie reis! Hun namen vind je in het vorige bericht op deze blog en hun belevenissen kunnen we straks eveneens volgen op deze blog.

We are ready!

Nu de examens zowat achter de rug zijn, wordt het spannend aftellen tot het vertrek op zondag 7 juli.
Vorige vrijdagavond kwamen we samen met de ouders nog een laatste keer bij elkaar om de allerlaatste afspraken te maken. Nu moet écht alles duidelijk zijn voor de voorbereiding.

En dat bleek het geval! Ook aan enthousiasme was er geen gebrek! De groep wou meteen kunnen vertrekken.

Dit jaar zijn van de partij: Ruth D'Hoore (Deinze, Leiepoort Campus St-Hendrik), Anaïs Raymond (Leopoldsburg, St-Michiel Bovenbouw), Emily Schurmans (Berkenbos, St-Franciscuscollege), Bauke Van de Velde & Lies Van Heesvelde & Indra Vanoverbeke (Gent, St-Paulusinstituut), Karen Van den broecke (Aalter, Emmaus Instituut) en Nils Yseboodt (Tessenderlo, Technisch H. Hart Instituut ). De begeleiding bestaat uit Anneleen Verheyen (Leopoldsburg, St-Michiel Bovenbouw) en Stan De Lobel (Roeselare, OC St-Idesbald)

 

 

Tweede voorbereidingsweekend te Gent

Onze jonge inleefreizigers kwamen samen voor een tweede voorbereidingsweekend bij hun komende Inleefreis Maendeleo. Het werd weer een schot in de roos. Hieronder lees je een verslagje van Lies en eentje van Emily.

 

Wat een topweekendje was het weer!

We kwamen aan in Gent rond 11u met de nodige vertraging, waardoor we wat tijdsnood hadden. We bekeken een deel van het boekje al en maakten enkele afspraken en bespraken al wat vragen. Rond de middag hadden we onze tijdsnood al ingehaald en kwam Jan ons wat leren over de verschillen tussen onze culturen. Na enkele voorbeelden werd ons al snel duidelijk dat we op de reis niet enkel door onze bril mogen kijken, maar ook door de Tanzaniaanse. 
Tijdens de ‘pauze’ speelden we ook nog wat spelletjes om grappige, leuke groepsmomenten te beleven.

Na deze ‘inleiding’ zoals Jan het noemde, kwamen Sandra en Josua ons nog meer vertellen over de cultuur verschillen en wat algemene informatie over het land zelf. Ook vragen waarmee we nog zaten konden we dan gerust stellen aan hen.

Na deze leerrijke gesprekken gingen we allen samen iets eten in de Sleepstraat te Gent. Een gezellig etentje waarbij we elkaar nog meer ontdekten en het groepsgevoel enkel beter en beter werd. ’s Avonds ging iedereen al snel zijn bedje in na deze toch wel vermoeiende dag.

De volgende dag snel ons bedje uit, ontbijten en het laatste deeltje van de nodige afspraken maken en het overlopen van de reis. Dan kwam Guido de Geyter  ons halen en hij leidde ons rond op onze verblijfplaats en liet ons ook de psychiatrie zien.

Na zijn interessante uitleg en leuke verhalen kwamen we nog een patient tegen in de gang. Deze zei vol trots dat hij de nieuwe pianist van Hooverphonic zou worden. Hij vroeg of we nog even tijd hadden om naar een liedje van hem te luisteren. Het was prachtig iemand met psychische problemen te zien die zich zo kon ontplooien in muziek. Iedereen had toen wel al een kippenvelmomentje en velen hadden ook tranen in de ogen. Hoe iemand zich zo gelukkig kon voelen, gewoon omdat we eens kwamen luisteren naar hoe prachtig hij die piano bespeelde, aangrijpend!

We aten nog een croquekske en bespraken het weekend nog even. We namen afscheid maar niet voor lang! Het zal snel gaan nu en iedereen kijkt er al naar uit om te vertrekken! Na dit weekend voelt iedereen zich écht één groep, en dat is voor deze reis een zeer belangrijke opdracht! Stan & Anneleen, schitterend hoe jullie dit allemaal voor elkaar krijgen!

Lies

Een superleuk weekend

7 uur 23 kwam onze trein aan in Leopoldsburg. Eenmaal onze zitplaatsen gevonden, kon onze reis van 2,5 uur beginnen. Toen we in Hasselt ‘aanstrandden’, hadden we wat vertraging. Aangekomen op het station Gent-Sint-Pieters stonden Stan, Karen, Indra en Ruth ons op te wachten, wat een warm onthaal was. Na onze tramrit zijn we aangekomen op onze verblijfplaats Guislain Campus in Gent waar Lies en Bauke ons verwelkomden. Toen we in Gent aankwamen, stonden we wat achter met de planning en zijn we onmiddellijk begonnen.

We zijn begonnen met de powerpoint van Anneleen. Zij heeft ons uitgelegd waarom de Broeders van Liefde ontwikkelingssamenwerking doen, maar ook wat bijvoorbeeld NGO betekent. Na deze interessante informatie, hebben we een spelletje gespeeld. Daarna hebben we onze papieren voor de aanvraag van de visa in orde gebracht en hebben we onze zelfgemaakte boterhammen gegeten.

Na onze lekkere picknick, is Jan gekomen. Hij heeft ons een interculturele training gegeven, wat heel leuk en leerrijk was. Een ervaring om nooit meer te vergeten!

Toen kwam het vieruurtje eraan. We hebben lekkere wafels van Karen gesmuld en lekkere muffins van Nils gegeten. Nils had een kleine verrassing voor Anneleen haar verjaardag, namelijk een muffin met een kaarsje. J

Na het vieruurtje zijn Sandra en Joshua bij ons gearriveerd en zijn ze komen vertellen hoe we kunnen omgaan met de culturele verschillen, aan de hand van een superleuke quiz. Achteraf zijn er nog hele interessante vragen gesteld. Dit was ook een leerrijke ervaring om nooit meer te vergeten!

Na hun bezoek, zijn we vertrokken naar de Sleepstraat. Daar hebben we allemaal superlekkere Turkse gerechten gegeten. Het was een gezellige avond!

Dag twee: Na het ontbijt hebben we nog enkele afspraken gemaakt, enkele datums afgesproken, nagedacht over welke spullen we mee konden nemen, wat we gaan doen op de bungalow…

Om 11 uur kwam Guido ons halen voor een rondleiding door het psychiatrisch centrum. Hij liet ons kennismaken met de geestelijke gezondheidszorg. Tijdens de rondleiding hebben we ook met enkele patiënten gesproken, wat een hele ervaring was. Als afsluiter van de rondleiding speelde Kristof, die in de psychiatrie verblijft, een mooi en emotioneel stukje muziek. Zo mooi…

Als afsluiter van het weekend aten we gezellig met ons allen lekkere croque-monsieurs in de mooie tuin. En toen was het weer tijd om huiswaarts te keren, wat ook een super grappige en lange rit werd.

Het is echt een hele toffe groep en daarom wil ik iedereen bedanken voor het superleuke weekend! Ook de mensen die mee gewerkt hebben, wil ik bedanken voor hun aangrijpende en leerrijke ervaringen!

Emily

Eerste voorbereidingsweekend inleefreis 2013

9 maart rond 11uur – domein van Sint-Ferdinand Lummen. 8 jongeren stonden gepakt en gezakt klaar voor een eerste weekend voorbereiding op iets dat wellicht hun leven sterk zal beïnvloeden, hun inleefreis naar Tanzania in de zomer van 2013. 7 meisjes en 1 jongen zijn het dit jaar. Hun namen? Ruth, Anaïs, Indra, Bauke, Lies, Nils, Emily en Karen. Tijdens dit weekend maakten ze kennis met elkaar en met hun twee begeleiders, Anneleen en Stan.

Kennismaken deden ze door verschillende oefeningen waarbij het belangrijk was dat ze hun plaats in de groep vonden en waarbij ze elkaar leerden vertrouwen.  Het regenachtige weer hield hen niet tegen om enkele van deze spelletjes buiten te doen. Daarna volgde een discussiewandeling waarbij de deelnemers telkens twee aan twee gesprekken voerden over uiteenlopende onderwerpen.

’s Avonds deelden ze hun bekommernissen en verwachtingen over de inleefreis. Daarna was broeder René van Tichelt te gast om zijn levensverhaal te doen. Broeder van Liefde zijn anno 2013 wat betekent dat?  Daarbij ging hij geen enkele vraag van de jongeren uit de weg. Het werd een interessante avond.

Zondagochtend, na het ontbijt, bracht de groep een bezoekje aan de boerderij De Winning. Valentijn, die op de boerderij werkt, bracht de jongeren van de koeienstal, naar de kinderboerderij en van de grote landbouwmachines naar de boerenpaarden. Als laatste werd de schapenstal bezocht en daar mochten de jongeren enkele pasgeboren lammetjes vasthouden. Dat werd uiteraard enthousiast onthaald.

Daarna was het de hoogste tijd om enkele praktische zaken te overlopen die horen bij het maken van een inleefreis; internationaal paspoort aanvragen, vaccinaties, bagagelijst …

Voor ze terug naar huis trokken waren de Warafiki-in-spe uitgenodigd bij de broeders in het klooster voor een heerlijke maaltijd en een leuke babbel. In september zijn ze opnieuw te gast in dit huis, dan om hun verhaal te doen over de inleefreis!