donderdag 9 augustus 2018

Verslag van onze dagen in Marumba


Maandag 6 augustus

Tijd om even de tourist uit te hangen. We startten onze dag met souvenirtjes te shoppen. Na het onderhandelen met de lokale verkoopster gaven we toch een mooie 300 euro uit. Een gemiddelde jaaromzet verdienen op één dag, good day at the office! Om ons te bedanken kregen we elk nog een gratis souvenirtje.

Souvenirs veilig in onze kamer, wij iets minder veilig in een jeep en een busje op weg naar Marumba. We reden op een ‘Afrikaanse weg’, net iets slechter dan de Belgische wegen; een stuk van 70km lag volledig open voor wegenwerken, waardoor wij op de extreem hobbelige zandwegen onze weg moesten verder zetten. Gelukkig hadden we sjaaltjes van de scouts om ons te beschermen tegen het stof dat vanuit de achterbanden van onze voorligger door de openstaande ramen naar binnen kwam gevlogen. Daardoor zagen we voor het eerst een roste Afrikaan (shout out to Kassim).

De weg er naartoe stond in schril contrast met de plek zelf, Marumba. Een prachtig plattelandsdorp, rustiger en frisser dan Kigoma.

Na een warm onthaal van de Brakelse broeder Marc, nam hij ons mee voor een wandeling in het dorp. Eén van de meest avontuurlijke rondleidingen tot nu toe. Het viel ons op dat hij graag gezien wordt door locals. Er was een driedaagse trouw aan de gang, waardoor de Afrikaanse bevolking nog losser was dan normaal (oorzaak: zelf gestookte alcohol van bananen, volgens broeder Marc). Uit een oprijsende stofwolk stormde ineens een bende van ongeveer 100 man op ons af. We voelden ons precies terug in België, toen enkele dronken Afrikanen onze aandacht probeerden te krijgen.

We waanden ons nog meer in België toen Marc ons mayonaise en patatten voorschotelde. De nacht bracht de nodige vertering.

Dinsdag 7 augustus

Marcs Marumba bood ons de dag erna nog stevigere kost aan. Eerst kregen we een rondleiding in het psychiatrisch ziekenhuis van Marumba. We schrokken van een patiënte, die tijdens de uitleg van Marc op haar knieën ging voor de mannen van de Warafiki. We schrokken nog harder van een oudere dame, die zich moest voortbewegen met een kreupele voet op een geïmproviseerd houten looprekje. Maar we verschoten het hardst toen Marc de volgende woorden uitriep: ‘Mathias, bring all the hoes you have!’ Hiermee bedoelde hij uiteraard het werkmateriaal, dat we later die dag nog zouden nodig hebben.

Al dan niet vrijwillig stonden we even later afgestorven bomen om te hakken en onkruid te wieden op de bananenplantage van de broeder. Ondertussen namen de scouts de koeienstal onder handen.

In de namiddag zagen we het werk voor ons gedaan worden, door een windmolen en watertoren.

In de vooravond reden we met de jeep de bergen in, om er te genieten van het landschap. Onder leiding van David  hebben we met een deel van de groep gehiket. We moesten zelf een pad zoeken tussen de bamboestokken, terwijl we het vuur nabij hoorden knetteren. Eenmaal terug boven op de berg genoten we van de prachtige zonsondergang, die weer een wondersmooie dag afsloot.

Woensdag 8 augustus

De laatste frisse nacht in Marumba werd weggegiecheld door vleermuizen aan het plafond. De broeder broedde gekookte en gebakken eieren uit zijn Tour-de-France-hoed. We gaven de boeken af en namen afscheid van de Broeder uit Brakel. Zalige ket.

Kassaka: één van de vier erkende psychiatries in heel Tanzania. Tijdens de rondleiding vertelde een medewerker van het centrum over een voorval van een aantal jaren terug in de isoleercel. Een patiënt was over het muurtje van de cel gekropen en ongelukkig terechtgekomen. Op z’n hoofd. Dood. Daar werd zelfs onze luidruchtige groep even stil van!

Terug in Kigoma waren we toe aan wat ontspanning. Na een introductie van een uur en een half begon de match tussen Lakeside (sportploeg van Maendeleo) en the Spiders. Na een zinderende wedstrijd won de uitploeg met één punt verschil.

Opnieuw zwemmen in het meer. Dat bracht eindelijk de nodige verfrissing. Opnieuw zalig vlees en heerlijke groenten gegeten in Aqua Lodge, waar we uitgenodigd waren door de overste van Tanzania, de aimable broeder Gerard! Het smaakte nog lekkerder met de zonsondergang erbij. Een aantal hadden zelfs een Black Mamba gezien!

Wat een dagen.

Slaapwel.

(Emma, Mat, El, Flo)

 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten