vrijdag 3 augustus

 Het is moeilijk voor velen onder ons om zich in te beelden effectief graag naar school te gaan. Hier in Afrika is alles anders, ook dit. Alleen degene die iets welvarender is, kan naar school gaan en die zijn er dan ook heel trots op, dat merk je meteen. Gisteren toonde Anneleen foto’s van haar school in België aan Julius,1 van de scouts, en zijn reactie was: ‘If my school would look like that, I would even go to school on Sunday’ en ik hoop dat deze uitspraak zowel studenten als leerkrachten bij ons aan het denken zet.

Deze voormiddag bezochten we dan ook het Kigoma Training College, achter Maendeleo waar je vier opleidingen kan volgen; rechten, social work, verpleging en commity development. De directeur, Brother Luis was oprecht dankbaar voor de laptops die we hen gaven want ook hier is werken met de computer belangrijk. Ik vond het heel fijn om te zien hoe fier Brother Luis is over wat hij al bereikt heeft en om hem te horen praten over zijn grootste plannen om zoveel mogelijk mensen onderwijs te bieden. Daarna reden we met de dala dala (een soort taxibusje van hier) naar het centrum voor doven in Rumonge. Ik had hier al over geleerd op school (Zuidactie 2013) en daarom was het ook echt fijn om alles eens in real life te zien. En daarna op naar onze rust, onze ontspanning die begon met wachten en wachten en wachten op de dala dala. Maar de frustraties over het lange wachten waren snel over toen we dan uiteindelijk aan het meer kwamen. We gingen allemaal het water in en de verfrissing was hemels. Hier hadden we allemaal nood aan, even rustig ontspannen, geen nieuwe prikkels die binnenstromen, gewoon genieten. Toen waagden Margot, Matisse, Elias,Floris, Stan en ik ons aan een sprong van een rots van 10m en was onze ontspanning helemaal compleet. Daarna nog even haren wassen in het meer, stukje fruit eten op het strand samen met de scouts (samen smaakt zoiets zoveel beter) en terug naar huis. Want ja zo voelt Maeneeleo toch al een beetje.

Leonie