Maandagmorgen zouden we oorspronkelijk om 9u15 vertrekken naar Marumba. Intussen zijn we al helemaal vertrouwd met het Afrikaanse ritme en tijdsbesef en we wisten dat het zeker een uurtje later zou zijn (natuurlijk kregen we gelijk). Tijdens onze rit naar Marumba ondervonden we hoe corrupt de politie hier is (bij politiecontrole blijven ze zoeken naar een reden om ons te laten betalen – deze keer was het vignet van chauffeur Babu niet in orde). Na 1uur en 45 minuten rijden schakelden we over van de asfaltweg naar een zéér rode stoffige weg, waarover we ook een dik uurtje reden. Toen we dachten dat het niet erger kon trokken we de bergen in; we schommelden letterlijk van links naar rechts en dat in een overvolle jeep. Je kan wel begrijpen dat niet iedereen even lekker in Marumba aankwam. De Afrikaanse gastvrije ontvangst voorzag ons van een soort pannenkoekje (chiabata), overheerlijk na een week rijst/bonen/ugali. Broeder Marc gaf ons een rondleiding in het hospitaal voor psychiatrische patiënten en in de prachtige natuur. Toen was het tijd voor het late (zo rond 15 uur) middagmaal. Onze maag moest echt wennen aan het eten: rauwe groenten, aardappelen, kip, rijst, wortels… Na een korte wandeling kwam er een koor optreden (ter ere van ons, maar vooral ter ere van broeder Marc die zaterdag naar Ethiopië vertrekt): we lachten, zongen en dansten mee. Het frisdrankje van broeder Wellaert heeft ons die avond ontzettend gesmaakt. Het avondmaal was ontzettend uitgebreid en overheerlijk. Marumba ligt op 1800 meter hoogte dat is de reden waarom het s ’avonds afkoelt, we geen deet nodig hadden maar wel een pull.
‘s Morgens werden we gewekt door het kraaien van verschillende hanen. We waren allemaal blij dat we die nacht eens goed hadden geslapen want anders worden we door het lawaai al om 5/6 uur soms wakker. Ons ontbijt bestond uit heerlijke boterhammen met confituur. In de voormiddag hielpen we met het verplaatsen van 8000 stenen die wel 10 keer groter zijn dan in België. Na het zware en vuile werk (we hingen immers vol met rood stof) wasten we ons en stond er weer een overheerlijke maaltijd voor ons klaar. In de namiddag hadden we de keuze om eventjes op ons gemak te zitten of een wandeling te maken door het dorp. Broeder Wellaert trok samen met ons en zijn splinternieuwe jeep de bergen in om ons te laten kennismaken met het hemelse landschap van Afrika. Die avond genoten we van ons laatste smakelijke avondmaal in Marumba. De getuigenis van broeder Marc zijn levensloop vonden we zeer boeiend. We bewonderen en respecteren deze man. Na een goede nachtrust in Marumba aten we nog eens lekker ontbijt (met de pannenkoeken). Zo vertrokken we terug naar Maendeleo centrum in Kigoma. Toen we hier aankwamen, hadden we een nieuw mooi rood kleurtje. Nu gaan we nog zwemmen om het stof van onze huid te weken. Deze avond gaan we eten bij broeder Stan en vertelt hij ons zijn levensloop.
Justine en Cassandra.jpg)
