Woensdag 1 augustus: dag 1 in Kigoma

Na een goede nachtrust, kregen we enkele boterhammen en een beker thee. We deden een poging om ons proper te krijgen (voorlopig durven we nog niet in onze douche/toilet). We waren net klaar toen de scouts al arriveerden. Daarna deden we een introductie van onze namen gevolgd door kennismakingspelletjes. Dit was een goed begin om een band op te bouwen. Ons geduld werd weer op de proef gesteld doordat we een dik uur moesten wachten bij de bank om geld te wisselen. Hierdoor konden we onze fotoboekjes voorstellen, ze verschoten van onze foto’s van onze supermarkten waar alles in grote aantallen te verkrijgen is.

Als middagmaal aten we droge rijst met black eyed peas(‘zwarte oogjes-bonen’). Samen met de scouts deden we inkopen (50kg suiker en 100 repen zeep) om aan de mensen in Kibirizi (een arme visserswijk aan het Tanganyikameer) te geven. De tocht naar Kibirizi deden we met een pick up waar we met 15 mensen en inkopen in de laadbak zaten. Toen we aankwamen moest we wachten op de chef van Kibirizi (deze ging ons tonen waar de armste gezinnen zich bevonden), dit was voor ons de eerste keer dat we in ons leven met extreme armoede geconfronteerd werden. Het was hard om te zien hoe de mensen leefden en toch blijven lachen. Omringd door spelende kinderen gingen we de zeep en de suiker uitdelen. Het was mentaal toch wel zwaar: kinderen zonder schoenen, kapotte kleren, zwaar ondervoed, dorst, honger, een hutje was het onderdak voor een hele familie (hut=wat bij ons een slaapkamer is)… We waren blij en gerustgesteld dat de scouts ons vergezelden. Na de wandeltocht terug naar huis waren we doodmoe en kregen we nog eens rijst met een soort spinazie en wonder boven wonder een beetje vlees! Nu zijn we moe en kruipen we in ons bed om morgen terug fris op te staan, want het zal weer een lange dag worden.

Cassandra en Justine

Noot van Alex en Machteld:  ze doen het hier allemaal supergoed. Bovendien is iedereen ook nog altijd in goede gezondheid!