donderdag 20 juli 2017

Koken voor de leprapatiënten


De dag begon met een kraaiende haan (kokoriko) en hongerige bijen bij het ontbijt. Met een overvolle bus gingen we met de scouts naar de markt. Daar kochten we groenten, fruit en lakens voor het leprosecentrum.  Bij aankomst zagen we nog niet veel mensen. Toen installeerden we ons op matjes en haalden ons zakmes boven, zo konden we de groenten en fruit snijden van de markt. Later begonnen we de rijst te kuisen voor de lepra patiënten. Bij het verder verkennen van het terrein, stonden we opeens voor een rijstveld. Het was blijkbaar een van de mooiste plekjes van Kigoma en omstreken: een stralende zon, mekkerende geiten, opvliegende zilverreigers; een echt paradijs.
Toen we ons terugtrokken naar het centrum werden we opgewacht door een stel kinderen. We hadden  kaarten en bellenblazers bij. Het gaf een fantastisch gevoel als je de glimlach zag van de enthousiaste kinderen die naar de bellen sprongen en klapten. Van het ene verbazingwekkende moment kwam het andere. Het koken was het heel primitief maar toch fascinerend hoe men in die hitte het zo lang kon volhouden. Met pijn in de ogen bleven de scouts in de grote pot roeren.


Wanneer de avond viel, kwam het volk toestromen. We stonden met ons eten klaar om uit te delen. Op dat moment beseften we dat we in een leprosecentrum waren. Een voorbeeld: een man die klauwhanden had en niet meer op zijn eigen benen kon staan. Al kruipend ging hij naar zijn bord.

De mensen kwamen al snel terug van hun huizen, zo konden ze het hele gezin voeden of de mensen die niet meer in staat waren om te komen eten. We moesten natuurlijk ook zelf eten, maar we voelden ons er niet echt goed bij omdat we zo veel mogelijk lepra patiënten wilden voeden. Dankzij Inneke hadden we nog een verrassing. Inneke nam 3 jaar geleden deel aan de inleefreis. Zij was toen onder de indruk van het leprozecentrum en had daarom thuis geld ingezameld voor het centrum. In naam van Inneke hebben we dekens en zeep gegeven met dat geld. Hun dankbaarheid was onbeschrijflijk groot, bedankt Inneke! We maakten op het einde van de dag een mooie wandeling en sloten de dag af met een goede groepsknuffel!

Arthur en Marle

Geen opmerkingen: