Toen konden we beginnen aan de acclimatisatiespelletjes, en hebben we buiten ons vierkant leren kijken.
Onze eerste stappen buiten ons verblijf, met verbaasde en verraste blikken namen we de omgeving in ons op. Het contrast tussen Afrika en België dringt nu pas tot ons door, verhalen worden bevestigd; chaotisch verkeer, stoffige straten, veel mensen
We vonden het allemaal een beetje verwarrend, willen helpen, maar niet altijd kunnen. Uiteindelijk kwamen we aan bij het CNPK (psychisch ziekenhuis van de broeders). Na een rondleiding in het klooster, waar we samen met de zeer enthousiaste broeder Augustin Nederlandstalige liedjes hebben gezongen (‘k Heb de zon zien zakken in de zee), zijn we een kijkje gaan nemen in het psychiatrisch centrum.
Hierna zijn we gaan eten in een lokaal eetcafé en gaan zwemmen in het Tanganikameer.
Voor de avondactiviteit zijn we de stad in getrokken, we moesten namelijk onze picknick voor morgen aankopen. Wat voor ons niet altijd even makkelijk was, we werden namelijk door iedereen bekeken/aangestaard. Tijdens het avondmaal hebben we ontdekt dat bakbananen eetbaar zijn en smaken naar frietjes.
Vele groetjes de Warafiki wa Maendeleo
© Jonelle, Ellen, Hanne en Lies
Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.