Na het ontbijt maakten we ons klaar voor een dagje met scouts. We wisten niet goed wat te verwachten, maar werden aangenaam verrast toen een klein groepje scouting zich aan ons kwam voorstellen. Na enkele stillere momenten, kwam de groep een beetje losser en was er een aangenaam sfeertje. We vertelden hen over het leven in België en over onze familie en vrienden. Ze lachten uitbundig met alles wat we vertelden, wat erg fijn was. Na nog enkele spelletjes in de brandende zon te spelen (waarbij we een mooi Afrikaans liedje leerden), vertrokken we. We gingen naar de markt om er water en koeken te kopen. Heel wat ogen werden op ons gericht. Maar iedereen was enorm vriendelijk en gaf ons het gevoel dat we echt welkom waren. Ook de scouts deden hun best om een goede gastheer te zijn: ze boden meteen aan om onze rugzakken, boodschappen,… te dragen voor ons (en ze aanvaardden geen ‘neen’ als antwoord). Ook wanneer we wat later op pad waren, namen ze meteen onze handen vast en begonnen ons verschillende dingen over Tanzania bij te brengen, wat interessant was. Zo vertelden ze over het schoolsysteem hier dat helemaal anders is dan bij ons. En ze leerden me tot tien tellen in het Swahili.
We aten sappig Afrikaans fruit in een typisch Afrikaans restaurantje. Hier spreken de foto’s boekdelen!
Wat later brachten we de zeep, die we eerder op de markt gekocht hadden, naar de mensen in de stad die het nodig hadden. We vertrokken met ons kleine groepje, maar tegen het einde van de tocht, liepen bijna alle kinderen van het dorp met ons mee. Het was fantastisch. We waren allemaal aangedaan door de lieve kindjes, met hun brede glimlach. Heel wat kindjes trachtten met ons te praten, te spelen,… En bleven ons de hele weg lang volgen. Sommige durfden aan onze armen voelen of ‘het wit’ wel echt was. Ook de mensen bij wie we zeep brachten, trakteerden ons met een brede glimlach. Ze waren erg dankbaar en bleven maar “Assante” zeggen, wat Swahilli is voor “dankjewel”. Voor het eerst deze reis hadden we echt het gevoel, dat hetgeen we hier meemaken, hetgeen we hier doen voor de mensen, echt van belang is. Het gaf ons veel moed en voldoening.
Toen we na een eindje stappen (in een prachtige omgeving) terug in het centrum aankwamen, namen we afscheid van de scoutsgroep en genoten we weer van een lekkere maaltijd van bonen en ugali. Na de maaltijd was het nog even tijd voor een reflectiemoment en konden we meegenieten van het prachtige gezang van het koor dat zich voorbereidde op de mis van zondag. Het was een prachtige dag!
