Het was een heel eind stappen in het typische warme weer van hier naar de forest. Er bleken maar drie bomen te staan. Er werden tenten opgezet, hout verzameld, spelletjes gespeeld, gezongen en veel plezier gemaakt! Ze wilden ons laten kennismaken met een traditioneel ‘scoutscamp’. Op een bepaald ogenblik kregen we de opdracht om vier games voor te bereiden, komedies en tragedies. We ontdekten dat zij eigenlijk vier toneelstukken bedoelden en geen spelletjes. Zo leerden we hoe ook taalverschil kan leiden tot grappige misverstanden. Na de repetities was iedereen vermoeid en knaagde de honger. Rond drie uur kregen we de traditionele rijst en bonen voorgeschoteld. Door de honger leek het voor ons wel een feestmaal.
We haalden onze theaterkunsten boven in Kibirizi waar we eerder al voedsel hadden uitgedeeld. Niet veel later verzamelde een heel enthousiast publiek zich rondom ons. De fotografe van dienst, ons tweede ‘sjoeke’, Anneleen, zorgde voor geslaagde foto’s. De overige rijst en bonen werden uitgedeeld door de scouts. Er was uiteraard niet genoeg overschot om heel Kibirizi te voeden dus werd er gedrumd en geduwd. Niemand van ons voelde zich daar goed bij. We wilden dat we meer konden doen. De scouts verdeelden schriften en stylo’s aan de jongere leden. Hiermee wilden ze hun eigen leden stimuleren om naar school te gaan en de kinderen van Kibirizi overtuigen om een ‘scoutie’ te worden.
Terug in Maendeleo wachtte ons een voorbereiding op morgen, een sfeervolle avond met Afrikaanse dansen. Even konden we onze zinnen verzetten.
Het was een vermoeiende dag met leuke momenten en lachende gezichten.
Washa Washa
Marte en Marie
