Vandaag was een ietwat rustigere dag, die begon met een
bezoekje aan de plaatselijke kerk. Broeder Saul ging mee met ons naar de mis
van 10 uur. Het eerste wat opviel, is dat de kerk heel kleurrijk was aan de
buitenkant, dat vond ik wel uitnodigend. De mis duurde redelijk lang (2uur!) maar
de manier waarop ze daar liedjes zongen was zo leuk om naar te kijken. Ik
voelde echt hoe hard de mensen hier geloven in God en ze schamen zich er ook
niet voor. Tijdens de preek vielen sommige oogjes toe omdat we er niets van
verstonden want alles was in het Swahili. Iedereen was toch blij toen we
eindelijk naar buiten mochten, maar wat een ervaring! Vervolgens gingen we
terug naar het centrum waar spelletjes spelen met de gasten op het programma
stond. Eerst was er wat verwarring omdat we normaal ’s avonds naar het kamp van
de scouts gingen maar opeens zei Castor, de ‘chief’, dat dat niet meer ging en
dat we nu direct moesten vertrekken. Toen besloten we dat er enkelen mee zouden
gaan naar het kamp en dat de rest in het centrum zou blijven om te spelen met
de gasten. We vonden dat allemaal even een chaotisch moment maar dat waren we
al snel vergeten. De kinderen en jongeren van Maendeleo waren zo vriendelijk en
gastvrij, ze blijven me verbazen! Iedereen maakte (loom)bandjes voor elkaar en
dat schepte ook letterlijk een band. Het was zo fijn om de lachende gezichten
van de gasten te zien terwijl we aan het spelen waren, wat een magisch gevoel!
Daarna was het tijd voor een tussentijdse reflectie zonder Anneleen en Luc. Het
deed wel eens deugd om alles op tafel te gooien en helemaal open te zijn tegen
elkaar. Persoonlijk denk ik dat het reflectiemoment de groep ook dichter bij
elkaar heeft gebracht. Er werd gepraat over leuke dingen maar ook over iets
minder leuke dingen zoals ergernissen en onderlinge irritaties. Het feit dat we
daar kunnen over praten laat ook uitschijnen dat we een sterke groep hebben.
Dus het was echt een fijne dag. En in Afrika de finale van de wereldbeker
voetbal kijken, samen met de jongeren van Maendeleo, dat doe je maar één keer
in je leven! Ik denk dat we allemaal met een gevoel van geluk kunnen gaan
slapen (wie er ook wint ;-p) om morgen goed uitgerust naar Marumba te
vertrekken.
Marthe
Noot van de begeleiding: We vertrekken morgen naar Marumba
en zijn niet zeker van internet daar. Als er geen internet is, volgt ons
volgende blogbericht op woensdag.
