Dag 4 begon met ontbijt dat bestond uit witte boterhammen
met thee. Er stond ook honing en pindakaas op tafel maar na er eens aan te
ruiken was de beslissing al snel gemaakt: geen honing en pindakaas vandaag. Na
het ‘stevige’ ontbijt werd het tijd om de scouts te ontmoeten. We maakten
kennis met de scouts door een aantal leuke spelletjes. Hierdoor was het ijs
zeker gebroken en we hebben heel wat afgelachen.
Hierna gingen we naar de markt, een rare en krappe plaats waar iedereen met elkaar onderhandelt, over de prijs van de rijst tot de prijs van de dragers. Dan was het tijd om naar de lokale bevolking te trekken en daar de gekochte rijst en suiker uit te delen. Ook daar kregen we een shock door de vele mensen die geduldig op ons aan het wachten waren op een bakje rijst en een beetje suiker. Het was echt een ervaring die we niet snel gaan vergeten maar we blijven wel achter met een dubbel gevoel. Aan de ene kant voelden we voldoening omdat we nu mensen in nood écht geholpen hebben. Aan de andere kant vonden we het veel te weinig wat we gedaan hadden want morgen zullen deze mensen opnieuw honger hebben. Daarna wandelden we in volle zon terug naar het Maendeleo Centrum. De hoeveelheid water die we op een dag drinken is onvoorstelbaar. We zien zoveel op een dag, dat sommige dingen echt niet door dringen wat echt spijtig is.
Hierna gingen we naar de markt, een rare en krappe plaats waar iedereen met elkaar onderhandelt, over de prijs van de rijst tot de prijs van de dragers. Dan was het tijd om naar de lokale bevolking te trekken en daar de gekochte rijst en suiker uit te delen. Ook daar kregen we een shock door de vele mensen die geduldig op ons aan het wachten waren op een bakje rijst en een beetje suiker. Het was echt een ervaring die we niet snel gaan vergeten maar we blijven wel achter met een dubbel gevoel. Aan de ene kant voelden we voldoening omdat we nu mensen in nood écht geholpen hebben. Aan de andere kant vonden we het veel te weinig wat we gedaan hadden want morgen zullen deze mensen opnieuw honger hebben. Daarna wandelden we in volle zon terug naar het Maendeleo Centrum. De hoeveelheid water die we op een dag drinken is onvoorstelbaar. We zien zoveel op een dag, dat sommige dingen echt niet door dringen wat echt spijtig is.
Na het eten – wat opnieuw een leuke ervaring was – nodigde
broeder Saul ons uit om te luisteren naar zijn ‘reflection of the day’. Zijn
woorden raakten ons diep. Hoe klein het ook is, wat we gedaan hebben, toch
beïnvloedde het vele mensen. Een kleine vonk geeft ook veel licht in het
duister.
Okke en Mathilde
