woensdag 16 juli 2014

15 en 16 juli: schilderen in Marumba en afscheid van deze wonderlijke plaats


15 juli:
Vandaag was het eerder een rustige dag. ’s Morgens, na het ontbijt, hebben we geschilderd met de patiënten. Het schilderen gebeurde op een doek dat in Zelzate opgehangen zal worden en 2km lang zal zijn. Het thema was “ de vooroordelen over de psychiatrie.” Het was erg leuk om de patiënten bezig te zien en te weten dat het thuis in de buurt tentoon gesteld zal worden. Zo is het een extra herinnering aan onze reis in de buurt. Eigenlijk was het voor ons een fantastische ervaring om eens iets samen te doen met de patiënten! In de namiddag was het siësta. Dit deed wel deugd om eens een middagje te genieten van de stilte en de zon. Rond 5uur gingen we dan naar een heuvel waar het uitzicht super mooi was. We hebben daar natuurlijk ook super toffe foto’s genomen.

Vanavond staat de getuigenis van broeder Marc op het programma. We kijken uit naar dit moment. Van de Warafiki van de vorige jaren hoorden we al dat dit een heel emotioneel en indrukwekkend moment is, dat we ons nog lang zullen herinneren.

16 juli:

Vandaag vertrokken we vanuit het frissere Marumba terug naar Maendaelo. Voor de laatste keer kregen we het zalige ontbijt met confituur, boter en lekkere ‘oliebollen’. Het afscheid van broeder Marc was heel emotioneel. We kregen allemaal een dikke knuffel, en nog eens werd ons verteld hoeveel respect hij voor ons had. Hij is een stille man, maar met een heel groot hart. Het was heel fijn om 3 dagen met hem door te brengen op deze rustgevende plaats.
Daarna gingen we in de iets te krappe jeep naar Kasulu om daar een daladala te vinden die ons terug zou brengen over de hobbelige zandwegen. Het was weer een hele lange rit van 2 uur, maar de opluchting toen we aankwamen was groot. Na een week voelt Maendaelo zo vertrouwd aan dat we ons echt al thuis zijn gaan voelen. Ik begon het lawaai en de drukte al meteen te missen, in Marumba. Bij onze aankomst maakten we ook kennis met twee andere Belgen die hier ook twee weken mee zullen draaien, en ik hoop dat we hen de komende dagen nog af en toe gaan zien. Zij verblijven niet in het Maendaelo jeugdcentrum maar  even verderop in Aqualodge. Daarna was iedereen aan een deftige wasbeurt toe want vanavond zijn we te gast in Aqualodge om daar te gaan eten.