Vandaag stond de reis naar Kigoma op het programma. We
hadden verwacht dat het busje krap zou zijn, maar onze verassing was groot toen
er een groot super-de-luxe busje verscheen. Het was een comfortabele reis, en
het was zo interessant om alle mensen en plaatsen langs de kant te zien. Alle
kindjes die ons zagen begonnen te wuiven, en we hebben ook vele mooie foto’s.
Het was wel moeilijk om de armoede te zien, ook bij de kindjes, en toch niks te kunnen geven. We weten dat we veel spullen bijhebben voor de projecten en toch besef je dat er veel mensen uit de boot vallen.
Het was wel moeilijk om de armoede te zien, ook bij de kindjes, en toch niks te kunnen geven. We weten dat we veel spullen bijhebben voor de projecten en toch besef je dat er veel mensen uit de boot vallen.
Daarna kwamen we aan in het jeugdcentrum, Maendeleo. De ontvangst
was hartverwarmend, ik denk niet dat ik me ooit al ergens zo welkom heb gevoeld
vanaf het eerste moment. Iedereen is heel aardig en lief. We hebben eerst samen
gegeten (ugali met bonen is blijkbaar zo erg niet) en daarna mee de afwas
gedaan (voelt een beetje als thuis). Het is nu al laat, maar we kijken toch nog
voetbal! Braaasiiiillll, lalalalalalala.
#wk2014 #wedoenhet
Een beetje thuiskomen in Maendeleo. Br. Saul is een meester
in het onthaal van mensen en een meester verteller!
Tijdens de maaltijd hebben Inneke en Marie de hele tijd naar
de fantastische verhalen van Bibi en Uma geluisterd. Uiteindelijk bleek het
over de vork en de lepel te gaan.
